این آرزوت اگرچه کند در دل اختلاج

گر طاعتی کنی مکنش فاش نزد خلق

چون بیضه ای نهی مکن آواز چون دجاج

محبوب حق شدن به نماز و به روزه نیست

چون هر چه غیر اوست به دل ترک آن کنی

بر فرق جان تو نهد از حب خویش تاج

در نصرت خرد که هوا دشمن وی است