گشته زبون چون اسیر هیچ کسان را

آنچه به میراث از آن آدمیان بود

آنک به سر بار تاج خود نکشیدی

گرد جهان همچو پای کفش کشان بود

هر که به اصل و نسب امیر کسان بود

نفس نکو ناتوان و در حق مردم

نیک نمی کرد هر کرا که توان بود