تجربه کردیم تا بدیش یقین شد

نیک نمی کرد هر کرا که توان بود

هر که صدیقی گزید دوستی او

سود نمی کرد و دشمنیش زیان بود

هر که کسی را به نیکوییش گمان بود

سر که کند مردمی فتاده ز گردن

نان که خورد آدمی به دست سگان بود