مرگ ز راحت به خلق مژده رسان بود

دل ز جهان سیر گشته چون وزغ از آب

خون جگر خورده هر که را غم نان بود

همچو مرض عمر رنج خلق، ولیکن

زر و درم چون مگس ملازم هر خس

در و گهر چون جرس حلی خران بود

من به زمانی که در ممالک گیتی