سپید مهره روز و سیاه دانه شب

از آن دو شکر شیرین مقال بگشاید

چو غنچه گل علم خویش در نوردد زود

چو لاله گر رخ او چتر آل بگشاید

مه من ار خوهد از عقد سال بگشاید

به روز نبود حاجت چو پرده شب، زلف

ز روی آن مه ابرو هلال بگشاید