مه من ار خوهد از عقد سال بگشاید

چو غنچه گل علم خویش در نوردد زود

چو لاله گر رخ او چتر آل بگشاید

سپید مهره روز و سیاه دانه شب

به روز نبود حاجت چو پرده شب، زلف

ز روی آن مه ابرو هلال بگشاید

پرآب نغمه تردست او ز رود و رباب