چون تو مقبل پادشاهی را ز وعظ و زجر هست

خوش بود در کام اگر چه بی نمک باشد شکر

یادگیر این پند موزون را که اندر نظم اوست

بیتها بحر معانی، لفظها گنج گهر

این قدر کافی که بسیار است در دنیا عبر

من نیم شاعر که مدح کس کنم، مر شاه را

از برای حق نعمت پند دادم این قدر