هر گه که بنالم از غمت زار

من در طلب تو گم شده ستم

خود گم شده چون بود طلبکار؟

بر من همه دوستان بگریند

دل، خسته نگردد از غم تو

هرگز نبود ز مرهم آزار

از دانه خال تو دل من