دل، خسته نگردد از غم تو

خود گم شده چون بود طلبکار؟

بر من همه دوستان بگریند

هر گه که بنالم از غمت زار

هرگز نبود ز مرهم آزار

از دانه خال تو دل من

در دام هوای تو گرفتار