رنگ رخ من ز روی دیوار

چون کرد بنای آبگیری

بر خاک در تو اشک گل کار،

وقت است کنون که که رباید

در دست غم تو من چو چنگم

و اسباب حیوه همچو او تار

چنگی غم تو ناخن جور