ای لعل تو شهد مستی انگیز

و اسباب حیوه همچو او تار

چنگی غم تو ناخن جور

گو سخت مزن که بگسلد تار

وی چشم تو مست مردم آزار

دریاب که تا تو آمدی، رفت

کارم از دست و دستم از کار