با مرکز خود شدم دگربار

دور از تو هر آن کسی که زنده است

بی روی تو زنده ای ست مردار

در دایره وجود گشتم

بر نقطه مهرت ایستادم

تا پای ز سر کنم چو پرگار

افتاد از آن زمان که دیدیم