دم طاوس نموده سر شاخ از اشجار

من چرا باشم خاموش چو بلبل؟ کاکنون

حسن رخسار گل افزود جمال گلزار

باغ را آب فزوده لب جوی از سبزه

ز آتش لاله علمدار شده دامن طور

شاخ چون جیب کلیم است محل انوار

دست قدرت که ورا نامیه چون انگشت است