دل مرا که به باران فیض تو زنده است

به نکته لعل تو می بارد از زبان گوهر

ترش نشینی گیرد همه جهان تلخی

سخن بگویی گردد شکرفشان گوهر

ز مهر تست صدف وار در میان گوهر

بهای گوهر وصلت مرا میسر نیست

و گرنه قیمت خود می کند بیان گوهر