بی داروی طبیب غم او بسی بمرد

هر در که یافت گوش ز لعل سخنورش

رو مستقیم باش اگر خوض می کنی

در بحر عشق او که صراط است معبرش

بیمار دل که هست امانی مزورش

هر ذره ای که از پی خورشید روی او

یک شب به روز کرد مهی گشت اخترش