بیمار دل که هست امانی مزورش

رو مستقیم باش اگر خوض می کنی

در بحر عشق او که صراط است معبرش

بی داروی طبیب غم او بسی بمرد

هر ذره ای که از پی خورشید روی او

یک شب به روز کرد مهی گشت اخترش

بر فرق خویش تاج حیوه ابد نهاد