گرد میدان عشق می نتوان

شوقم افزون شود به هر دیدن

زخم چوگان شوق می باید

بر دل از بهر ره نور دیدن

به سر خود چو گوی گردیدن

ای دل، ای دل تو را همه چیزی

شد میسر ازو مگر دیدن