به سر خود چو گوی گردیدن

زخم چوگان شوق می باید

بر دل از بهر ره نور دیدن

گرد میدان عشق می نتوان

ای دل، ای دل تو را همه چیزی

شد میسر ازو مگر دیدن

به فروغ چراغ عشق توان