دهان از نان محتاجان، سگ دندان فشار تو

به گرد شهر هر روزی شکارت استخوان باشد

که کهدانی سگی چندند شیر مرغزار تو

چو تشنه لب از آب سرد آسان بر نمی گیرد

به گاو آرند در خانه به عهد تو که و دانه

ز خرمنهای درویشان، خران بی فسار تو

به ظلم انگیختی ناگه غباری و، ز عدل حق