رونده را سر کوی تو جای اندیشه

زهی رخت به دلم رهنمای اندیشه

به خاطرم چو تو اندیشه را نمودی راه

تو باش هم به سخن رهنمای اندیشه

که آفتاب خرد در غبار حیرت ماند