به خاطرم چو تو اندیشه را نمودی راه

زهی رخت به دلم رهنمای اندیشه

رونده را سر کوی تو جای اندیشه

تو باش هم به سخن رهنمای اندیشه

که آفتاب خرد در غبار حیرت ماند

ز دره دهنت در هوای اندیشه