به جز از اشک فروغی که ز چشم تو فتاد

که به یک غمزه زند راه دو صد دانا را

سیلی از گریه من خاست ولی می ترسم

که بلایی رسد آن سرو سهی بالا را

قطره دیدی که نیارد به نظر دریا را