تا سیر خود نکردم، نشناختم خدا را

تا اختیار کردم سر منزل رضا را

مملوک خویش دیدم فرمانده قضا را

تا ترک جان نگفتم آسوده دل نخفتم

چون رو به دوست کردی، سر کن به جور دشمن

چون نام عشق بردی، آماده شو، بلا را

دردا که کشت ما را شیرین لبی که می گفت