چون نام عشق بردی، آماده شو، بلا را

تا ترک جان نگفتم آسوده دل نخفتم

تا سیر خود نکردم، نشناختم خدا را

چون رو به دوست کردی، سر کن به جور دشمن

دردا که کشت ما را شیرین لبی که می گفت

من داده ام به عیسی انفاس جان فزا را

یک نکته از دو لعلش گفتیم با سکندر