گر در چمن چمانی آن قامت رسا را

در قیمت دهانت نقد روان سپردم

یعنی به هیچ دادم جان گران بها را

تا دامن قیامت، از سرو ناله خیزد

خورشید اگر ندیدی در زیر چتر مشکین

بر عارضت نظر کن گیسوی مشک سا را

جایی نشاندی آخر بیگانه را به مجلس