خورشید اگر ندیدی در زیر چتر مشکین

یعنی به هیچ دادم جان گران بها را

تا دامن قیامت، از سرو ناله خیزد

گر در چمن چمانی آن قامت رسا را

بر عارضت نظر کن گیسوی مشک سا را

جایی نشاندی آخر بیگانه را به مجلس

کز بهر آشنایان خالی نساخت جا را