من از خاک درش صبح قیامت دم نخواهم زد

گر از صحرای چین آن آهوی مشکین شود پیدا

کجا فرهاد خواهد زنده شد از شورش محشر

مگر شیرین به خاکش با لب شیرین شود پیدا

که ترسم رخنه ها در قصر حورالعین شود پیدا

نشاید توبه کرد از می پرستی خاصه در بزمی

که ترک ساده با جام می رنگین شود پیدا