نشاید توبه کرد از می پرستی خاصه در بزمی

مگر شیرین به خاکش با لب شیرین شود پیدا

من از خاک درش صبح قیامت دم نخواهم زد

که ترسم رخنه ها در قصر حورالعین شود پیدا

که ترک ساده با جام می رنگین شود پیدا

نخواهد در صف محشر شهیدی خون بهایش را

اگر از آستین آن ساعد سیمین شود پیدا