که گر بر سنگ بسرایم از آن تحسین شود پیدا

به غیر از روی او زیر عرق هرگز ندیدستم

که خورشید از میان خوشه پروین شود پیدا

چنان گفتم غزل در خوبی رعنا غزال خود

سزد گر در بپاشد لعل او هر گه که در گیتی

ز صلب ناصرالدین شه، معین الدین شود پیدا

بلند اختر شهنشاهی که بهر جشن او هر شب