سزد گر در بپاشد لعل او هر گه که در گیتی

که خورشید از میان خوشه پروین شود پیدا

چنان گفتم غزل در خوبی رعنا غزال خود

که گر بر سنگ بسرایم از آن تحسین شود پیدا

ز صلب ناصرالدین شه، معین الدین شود پیدا

بلند اختر شهنشاهی که بهر جشن او هر شب

مهی از پرده گردون به صد آیین شود پیدا