بر تخت گل نشاند و سلطان کند تو را

گر باغبان نظر به گلستان کند تو را

گر صبح دم به دامن گلشن گذر کنی

دست نسیم، گل به سرافشان کند تو را

مشرق هزار پاره کند جیب خویشتن