مشرق هزار پاره کند جیب خویشتن

بر تخت گل نشاند و سلطان کند تو را

گر صبح دم به دامن گلشن گذر کنی

دست نسیم، گل به سرافشان کند تو را

گر یک نظر به چاک گریبان کند تو را

ای کاش چهره تو سحر بنگرد سپهر

تا قبله گاه مهر درخشان کند تو را