سالها بیهوده رفتم خاک میدان تو را

جز سر زلف پریشانت نمی بینم کسی

کاو به خاطر آورد خاطر پریشان تو را

ای دریغ از تیغ ابرویت که خون غیر ریخت

هرگز از جیب فلک سر بر نیارد آفتاب

صبح دم بیند اگر چاک گریبان تو را

دامن آفاق را پر عنبر سارا کنند