باز فروغی از درت روی طلب کجا برد

شکر خدا که دوختم جیب دریده تو را

دست مکش به موی او مات مشو به روی او

تا نکشد به خون دل دامن دیده تو را

زان که کسی نمی خرد هیچ خریده تو را