شکر خدا که دوختم جیب دریده تو را

خسته طره تو را چاره نکرد لعل تو

مهره نداد خاصیت، مار گزیده تو را

ای که به عشق او زدی خنده به چاک سینه ام

دست مکش به موی او مات مشو به روی او

تا نکشد به خون دل دامن دیده تو را

باز فروغی از درت روی طلب کجا برد