ای که به عشق او زدی خنده به چاک سینه ام

زان خم طره بنگرد صبح دمیده تو را

خسته طره تو را چاره نکرد لعل تو

مهره نداد خاصیت، مار گزیده تو را

شکر خدا که دوختم جیب دریده تو را

دست مکش به موی او مات مشو به روی او

تا نکشد به خون دل دامن دیده تو را