من بی چاره چون بوسم رکاب شه سواری را

اگر مردان نمی بردند امتحانش را

نمی دانم که بر می داشت این بار گرانش را

که نگرفته ست دست هیچ سلطانی عنانش را

فلک کار مرا افکند با نامهربان ماهی

که نتوان مهربان کردن دل نامهربانش را