مرا پیوسته در خون می کشد پیوسته ابرویی

که نگرفته ست دست هیچ سلطانی عنانش را

فلک کار مرا افکند با نامهربان ماهی

که نتوان مهربان کردن دل نامهربانش را

که نتواند کشیدن هیچ بازویی کمانش را

کسی از درد پنهان آشکارا می کشد ما را

که نتوان آشکارا ساختن راز نهانش را