کنون نه مست نگاه تو گشتم ای ساقی

هزار ناوک حسرت به دل نشست مرا

به نیم بوسه توان صد هزار جان دادن

از آن دو لعل می آلود می پرست مرا

که هست مستی این باده از الست مرا

نشسته خیل غمش در دل شکسته من

درست شد همه کاری از این شکست مرا