نشسته خیل غمش در دل شکسته من

از آن دو لعل می آلود می پرست مرا

کنون نه مست نگاه تو گشتم ای ساقی

که هست مستی این باده از الست مرا

درست شد همه کاری از این شکست مرا

خوشم به سینه مجروح خویشتن یا رب

جراحتش مرساد آن که سینه خست مرا