چون برکنم ز سینه سیمین دوست دل

عمر دوباره شد نفس واپسین مرا

با صد هزار حسرت از آن کو گذشته ام

وا حسرتا اگر بگذارد چنین مرا

که ایزد نداده است دل آهنین مرا

گفتم به چشم عقل نیفتم به چاه عشق

بستی نظر ز نرگس سحر آفرین مرا