گفتم به چشم عقل نیفتم به چاه عشق

وا حسرتا اگر بگذارد چنین مرا

چون برکنم ز سینه سیمین دوست دل

که ایزد نداده است دل آهنین مرا

بستی نظر ز نرگس سحر آفرین مرا

در وعده گاه وصل تو جانم به لب رسید

امید مهر دادی و کشتی به کین مرا