گر نبودی هوس نقطه خالت بر سر

تیره بخت آن که بدین صف نسپارد جان را

فارغم در غم عشق تو ز ویرانی دل

که خرابی نرسد مملکت ویران را

پشت پایی زدمی دایره امکان را

شد فزون بس که خریدار لبت می ترسم

که نبندند به جان قیمت این مرجان را