گرچه از آتش دل نرم کنی سندان را

شد فزون بس که خریدار لبت می ترسم

که نبندند به جان قیمت این مرجان را

چاره زلف زره ساز تو را نتوان کرد

چون تو زنار سر زلف نهی بر سر دوش

حق پرستان به سر کفر نهند ایمان را

گر تو زیبا صنم از دیر درآیی به حرم