چون تو زنار سر زلف نهی بر سر دوش

که نبندند به جان قیمت این مرجان را

چاره زلف زره ساز تو را نتوان کرد

گرچه از آتش دل نرم کنی سندان را

حق پرستان به سر کفر نهند ایمان را

گر تو زیبا صنم از دیر درآیی به حرم

کافر آن است که آتش نزند قرآن را