زهر اجل چشیده ام تلخی مرگ دیده ام

زخم دگر چه می زنی صید به خون تپیده را

چشم سیاه خود نگر هیچ ندیده ای اگر

مست کمین گشاده را، ترک کمان کشیده را

تا ز لبت شنیده ام قصه ناشنیده را

هیچ نصیب من نشد از دهنش فروغیا

چون به مذاق بسپرم شربت ناچشیده را