هیچ نصیب من نشد از دهنش فروغیا

مست کمین گشاده را، ترک کمان کشیده را

زهر اجل چشیده ام تلخی مرگ دیده ام

تا ز لبت شنیده ام قصه ناشنیده را

چون به مذاق بسپرم شربت ناچشیده را