بر لب من کجا نهد لعل شراب خواره را

آن که نهاده در دلم حسرت یک نظاره را

رشته عمر پاره شد بس که ز دست جور او

دوخته ام به یکدگر سینه پاره پاره را

کشته عشق را لبش داده حیات تازه ای