کشته عشق را لبش داده حیات تازه ای

بر لب من کجا نهد لعل شراب خواره را

رشته عمر پاره شد بس که ز دست جور او

دوخته ام به یکدگر سینه پاره پاره را

ورنه کسی نیافتی زندگی دوباره را

با همه بی ترحمی باز به رحمت آمدی

لختی اگر شمردمی زحمت بی شماره را