تا ننهی وجود خود بر سر کار بندگی

لختی اگر شمردمی زحمت بی شماره را

ز آه شررفشان من نرم نمی شود دلش

آتش من نمی کند چاره سنگ خاره را

خواجه ما نمی خرد بنده هیچ کاره را

خنجر خون فشان بکش، آنگه استخاره کن

از پی قتل من ببین خوبی استخاره را